وقتی درو پشت سرت بستم انگار تمام درهای دنیا به روی قلبم بسته شد 

دلم می خواست بشینم و زار زار گریه کنم

کاش می دونستی چقدر سخت بود که تو رو از خودم برونم و از دیدنت

محروم بشم

ولی ازت خواستم بری و تنها باشی

که زیر نگاه سنگین چشم های خسته من خورد نشی

که تیغ زبونم روح لطیفت رو پاره پاره نکنه که به قول خودت نیش زبونم مثل

مار دورت نپیچه

گاهی وقت ها باید تنها بود

باید بتونیم تو تنهایی خودمون رو پیدا کنیم

ازت خواستم بری تا بتونی خودت باشی 

تا بتونی تو تنهایی راهت رو انتخاب کنی

لطفا خود .... خود .... خودت باش .............

کاش می دونستی چقدر از این لحظه ها متنفرم از این لحظه هایی که پر از

حس تلخه نرسیدنه

کاش می دونستی که روز به شب نرسیده چقدر بی تاب گرفتن دست های

 گرم و مهربونت شدم  هرچند من هیچ وقت بی تو نیستم تو در رگ ها و

 نفسهای من زندگی می کنی

     ((  شانه هایت را برای گریه کردن دوست دارم

                                          بی تو بودن را برای با تو بودن دوست دارم

      خالی از خود خواهی من برتر از آلایش تن

                                       من تو رو بالاتر از تن برتر از من دوست دارم ))

تو رو خدا به من نگو مغرور به من نگو سنگ دل به من نگو بی احساس

من منتظرم که برگردی ولی تو رو خدا اونجوری برنگرد

یه جوری برگرد که کشتی شکسته دل من بتونه تو ساحل آروم وجودت برای

همیشه پهلو بگیره

یه جوری برگرد که بازم مثل قدیما صدای خندهامون خوابو از فرشته ها بگیره

یه جوری برگرد که برای همیشه برگشته باشی

پ . ن :

   حال من خوبه اما تو باور نکن